Context is de moat, niet tooling.

Op 14 april 2026 bracht Anthropic Routines uit. Een research preview waarmee je AI-taken kunt schedulen — automatisch laten draaien via een timer, een API-trigger of een GitHub-event. Op hun infrastructuur, niet op jouw laptop.

Mijn research-agent meldde het die ochtend als potentiële bedreiging voor wat ik aan het bouwen ben. Zijn redenering: “Dit raakt direct M-brAIn OS-territorium.”

Mijn reactie: nee. Dit raakt de tooling. Niet de moat.

Automatisering zonder context is snellere middelmaat

Laat me het uitleggen met een voorbeeld.

Je kunt een Routine instellen die elke maandagochtend je inbox scant en een samenvatting stuurt. Technisch briljant. Maar als die Routine niet weet dat je vorige week een conflict had met een leverancier, dat er een deadline verschoven is, dat je klant een ander aanspreekpunt heeft sinds donderdag — dan krijg je een keurige, totaal generieke samenvatting.

Dat is geen AI die je helpt. Dat is een cron-job met een mooi jasje.

Het probleem dat Routines oplost is: “hoe laat ik iets automatisch draaien?” Het probleem dat het niet oplost is: “hoe weet de AI wat er relevant is?”

Dat tweede probleem — dat is het hele spel.

Wat context concreet betekent

Context is niet “geef de AI meer data.” Context is de AI laten begrijpen wat er speelt.

In mijn systeem heeft elke klant een orbit — een verzameling documenten die beschrijft wie ze zijn, wat ze verkopen, hoe hun markt eruitziet, wat er de afgelopen weken is veranderd. Niet statisch. Levend. Elke sessie die ik voer voegt context toe. Elke beslissing wordt opgeslagen. Elke koerswijziging staat geregistreerd.

Als ik mijn AI vraag om een nieuwsbrief te schrijven voor Droomhuis Spanje, dan weet hij:

• Dat Jelco vorige week op een expo stond en daar een nieuw project presenteerde
• Dat de nieuwsbrief ook als eerste expo follow-up moet functioneren
• Dat we “je” gebruiken, niet “u”
• Dat het woord “investering” vermeden moet worden en “droomhuis” de voorkeur heeft
• Dat er een campagne parallel loopt die 95% van de expo-opvolging al dekt

Probeer dat eens in een Routine te stoppen.

De tooling-val

De AI-industrie verkoopt je gereedschap. Betere modellen. Snellere inference. Meer tokens. Automatische scheduling. En dat gereedschap wordt elke maand beter — echt waar, het is indrukwekkend.

Maar gereedschap zonder context is als een timmerman met de beste zaag ter wereld die niet weet welk huis hij aan het bouwen is. Hij kan fantastisch zagen. Hij weet alleen niet waar.

Ik zie het bij mijn eigen klanten. Ze hebben tools. Ze hebben ChatGPT, ze hebben Canva met AI, ze hebben social-media-schedulers met “AI-suggesties.” En de output is... prima. Generiek. Inwisselbaar. Het klinkt als elke andere ondernemer die dezelfde tools gebruikt.

Het verschil zit niet in de tool. Het verschil zit in wat de tool weet over jouw situatie.

Routines als bouwblok, niet als concurrent

Terug naar Anthropic's Routines. Mijn eerste reactie was: dit is geen bedreiging. Mijn tweede reactie, na er even over nagedacht te hebben, was: dit is een bouwblok.

Want het probleem dat ik probeerde op te lossen — mijn AI die automatisch op de achtergrond meekijkt met wat er gebeurt — dat had ik nog niet. Ik moest handmatig vragen: “hé, lees even die sessie.” Er was geen mechanisme om dat geautomatiseerd te doen.

Routines isdat mechanisme. Niet de intelligentie, niet de context, niet het oordeel — maar de heartbeat. Het kloppende hart dat zegt: “elke X minuten, check wat er gaande is.”

De intelligentie leg ik er zelf bovenop. Met mijn session logs, mijn memory-architectuur, mijn klant-orbits. Routines levert de cron, ik lever de context. Samen wordt het iets wat geen van beide alleen kan zijn.

De les voor jouw bedrijf

Als je AI wilt die écht helpt — niet soms, niet af en toe een leuk antwoord, maar structureel werk uit handen neemt — dan moet je investeren in context. Niet in de zoveelste tool.

Dat betekent:

• Documenteer wat je weet over je klanten. Niet in je hoofd, niet in losse notities, maar ergens waar je AI het kan lezen.
• Sla beslissingen op. Niet alleen het resultaat, maar het waarom. Waarom koos je voor deze aanpak? Wat heb je overwogen en afgewezen?
• Bouw voort. Elke interactie met je AI zou de volgende interactie beter moeten maken. Als dat niet gebeurt, heb je geen systeem — je hebt een gesprekspartner met geheugenverlies.

De tools worden gratis. De modellen worden commodity. De context die je opbouwt over maanden en jaren werken met jouw specifieke klanten — dat is de moat die niemand kan kopiëren.

Want zelfs als iemand exact hetzelfde platform bouwt als ik, dan missen ze nog steeds drie maanden aan sessies, honderden beslissingen, duizenden correcties die mijn systeem heeft opgeslagen. En die achterstand wordt niet kleiner. Die wordt elke dag groter.

Dát is een moat.

Deel van de insights-serie.